7’DEN 77’YE BARIŞ MANÇO…

Uzun saçlı,
Bıyıklı,
Birbirinden farklı yüzüklerin efendisi…
Çocukların barış abisi,
Biz yetişkinlerin söz ustası…
Daha nasıl anlatılır bilmem.
Çocukluğuma dair güzel ne varsa aklıma gelenlerden biridir o.
Şarklıları ile bizi mest etti…
Kimi zaman çocukla çocuk oldu,
Kimi zamanda sözleri içimize işledi…
O ne sağın ne de solun sanatçısıydı,
70'lerin ortalarına doğru Cem Karaca solun Barış Manço ise sağın sembolü olarak görülüyordu.
Ancak konserlerinde kendisine bozkurt işareti yapanlara biz sadece sizin için gelmedik buradaki herkes için geldik diyerek Hey Koca topçuyu istek yapanları sol yumruğunu havaya kaldırarak protesto ediyordu.
Yüreği büyüktü Barış abimizin.
Ailesi de Barış ismini dünyaya barış getirsin diye vermiş.
Belki bu yüzdendir onu çok sevmemiz.
Daha dün gibi hatırımda arımızdan ayrılışı.
Şimdi dönüp baktığımızda eskileri özlememizin nedeni ne diye soruyorum kendime.
Çünkü sanatçı olmak bu ünvanı almak kolay değil
Sanatçı demek kişiliği ile de ön plana çıkan birey demek.
Bu yüzdendir Müzeyyen Senar’ı, Cem Karaca’yı, Barış Manço’yu ve nicelerini özlememiz.
Geçtiğimiz hafta 3’nün de ölüm yıl dönümünün olduğu haftaydı.
Bizde ulu çınarları saygı ile anıyoruz…