YATILI MESLEK VE TEKNİK LİSE KAMPÜSLERİ

Bugün eğitim konusunda düşündüğüm bir modelden bahsedeceğim. Ülkenin özellikle kırsal kesimin en önemli sorunu eğitim. Seçilmiş uygun il ve ilçe merkezlerinde Yatılı  Bölge Endüstri Meslek Liseleri kurulsa, özellikle kırsal bölge çocuklarına öncelik verilse, bu çocukların yemekten kırtasiyeye tüm ihtiyaçları karşılansa, çocuklara burs verilse ve hatta mezun   olduklarında hibe krediler verilse ne olur?

Ülke çapında yaygınlaşacak yatılı meslek bölge okulları ile okuyamayan köy çocuğumuz kalmaz. Bilgisayardan motora, haritadan yapıya, elektrikten ziraate bölgemizin ihtiyaçlarına göre uygulamacı teknisyenler yetiştirilse bu okul Türkiye'de bir ilk olur. Denizli sanayimizin istediği nitelikli elamanlar yetişir. Ülke çağında ve kentimizin ekonomisine büyük katkı koyulur.

Şimdi zaten endüstri meslek lisesi var diyebilirsiniz ama düşündüğüm proje belki de 15.000 öğrencinin okuyabileceği, mesleki teknik lise kampüsü. Düz lise mantığından vazgeçsek ve tüm çocuklarımıza mesleki eğitim verebilsek. Bu çocukların üniversite sınavlarında da önünü açsak. Hepsi Teknik lise mezunu mühendisler, teknik adamlar olsalar güzel olmaz mı? 

Bu kampüste uygulama atölyeleri, laboratuvarlar, deneme parselleri, kütüphane, sanatsal faaliyetler, spor ve sağlık tesisleri ile bir lise kenti oluşturmak. Üniversiteler için kurulan kampüslerin lise modeli.

Ancak disiplinli, kurallı, üretim ve çalışma odaklı. Beklenti kamuda memurluk işçilik de değil. Kendi işini kurabilecek girişimli çocukların yetişeceği bir kampüs.  Her şeyin yaşayarak öğrenileceği üretim ve eğitim kentleri. Sanat yönüyle desteklenmiş kültürlü bir gençlik. 

Maliyetini düşünüyorum. Acaba ülke olarak il olarak altından kalkamaz mıyız?  Bence istedikten sonra kalkarız çok da güzel kalkarız. Zaten 3-5 yıla kendi kendine yeten bir tesisi de dönüşür bu tür meslek lisesi kampüsü. İyi eğitimli, mesleğini seven teknik öğretmenlerin elinde cennete dönüşür o kampüs.

 Köy enstitüsü modeli de diyebilirsiniz ama bu çok daha kompleks çok daha büyük bir proje. Bir kıvılcım yaksak, kentin siyasilerine, mülki amirlerine,  yerel yöneticilerine projelendirmeleri için önersek. Milli Eğitim Bakanlığımız, Büyükşehir Belediyemiz, ilçe belediyelerimiz sahip çıksalar projeye. Bence başka bir eğitim modeli başka bir gençlik mümkün. Saygılarımla.

 

YATILI MESLEK VE  TEKNİK LİSE KAMPÜSLERİ

Bugün eğitim konusunda düşündüğüm bir modelden bahsedeceğim. Ülkenin özellikle kırsal kesimin en önemli sorunu eğitim. Seçilmiş uygun il ve ilçe merkezlerinde Yatılı  Bölge Endüstri Meslek Liseleri kurulsa, özellikle kırsal bölge çocuklarına öncelik verilse, bu çocukların yemekten kırtasiyeye tüm ihtiyaçları karşılansa, çocuklara burs verilse ve hatta mezun   olduklarında hibe krediler verilse ne olur?

 

Ülke çapında yaygınlaşacak yatılı meslek bölge okulları ile okuyamayan köy çocuğumuz kalmaz. Bilgisayardan motora, haritadan yapıya, elektrikten ziraate bölgemizin ihtiyaçlarına göre uygulamacı teknisyenler yetiştirilse bu okul Türkiye'de bir ilk olur. Denizli sanayimizin istediği nitelikli elamanlar yetişir. Ülke çağında ve kentimizin ekonomisine büyük katkı koyulur.

 

Şimdi zaten endüstri meslek lisesi var diyebilirsiniz ama düşündüğüm proje belki de 15.000 öğrencinin okuyabileceği, mesleki teknik lise kampüsü. Düz lise mantığından vazgeçsek ve tüm çocuklarımıza mesleki eğitim verebilsek. Bu çocukların üniversite sınavlarında da önünü açsak. Hepsi Teknik lise mezunu mühendisler, teknik adamlar olsalar güzel olmaz mı? 

Bu kampüste uygulama atölyeleri, laboratuvarlar, deneme parselleri, kütüphane, sanatsal faaliyetler, spor ve sağlık tesisleri ile bir lise kenti oluşturmak. Üniversiteler için kurulan kampüslerin lise modeli.

Ancak disiplinli, kurallı, üretim ve çalışma odaklı. Beklenti kamuda memurluk işçilik de değil. Kendi işini kurabilecek girişimli çocukların yetişeceği bir kampüs.  Her şeyin yaşayarak öğrenileceği üretim ve eğitim kentleri. Sanat yönüyle desteklenmiş kültürlü bir gençlik. 

 

Maliyetini düşünüyorum. Acaba ülke olarak il olarak altından kalkamaz mıyız?  Bence istedikten sonra kalkarız çok da güzel kalkarız. Zaten 3-5 yıla kendi kendine yeten bir tesisi de dönüşür bu tür meslek lisesi kampüsü. İyi eğitimli, mesleğini seven teknik öğretmenlerin elinde cennete dönüşür o kampüs.

 Köy enstitüsü modeli de diyebilirsiniz ama bu çok daha kompleks çok daha büyük bir proje. Bir kıvılcım yaksak, kentin siyasilerine, mülki amirlerine,  yerel yöneticilerine projelendirmeleri için önersek. Milli Eğitim Bakanlığımız, Büyükşehir Belediyemiz, ilçe belediyelerimiz sahip çıksalar projeye. Bence başka bir eğitim modeli başka bir gençlik mümkün. Saygılarımla.

 

Doç.Dr. Devrim ALKAYA
Acıpayam Dernekler Birliği
Başkan Yardımcısı