130

130...

Bu size sadece bir sayı gibi gelebilir.

Ancak içinde barındırdığı anlam derin...

130 kadın 2021 yılının ilk 6 ayında cinayete kurban gitti.

Onlarca çocuk annesiz kaldı, onlarca anne evlat acısı yaşadı.

Emine Bulut,

Ceren Özdemir,

Güleda Cankel ve daha niceleri...

Acıları da bir, dilekleri de...

Asında hepsi aynı şeyi dilemişti...

Kadın cinayetlerinin son bulmasıydı arzuları.

Onlar birbirleri için benzer yazılar yazarken, bir gün aynı kaderi yaşayacaklarını nerden bileceklerdi...

Peki neydi öldürülmelerine sebep olan şey?

‘’Namusumu temizledim’’ dedi birisi

Bir diğeri ise “Arkadaşlık teklif ettim kabul etmedi” dedi.

Ne kolay bir cana kıymak,

Hele ki adalet yerini bulmuyorsa...

***

"Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi" ya da bilinen adıyla İstanbul Sözleşmesi de tepkilere rağmen yürürlükten kaldırıldı. Peki sorarım size kim koruyacak kadınları? Korunmaya ihtiyacımız olması bile acı değil mi? Özgürce yaşamak, istediğini giymek, boşanmak, yeniden evlenmek, aşık olmak ne zaman lüks oldu?

***

Sizden rica ediyorum. Kadına değil, şiddete karşı el kaldırın. Kaldırın ki bu çarpık düzen bozulsun...

***

Bu yazım yayımlandığında belki bir kaç kadın daha cinayete kurban gidecek. Sizden de özür dilerim. Hepinizden özür dilerim sizleri koruyamadık. Çığlıklarınızı duymadık, duyuramadık...

YORUM EKLE