AÇIK KALPSİZLER

Açık kalple yaşamak cesaret ister. Ah yüzümüze taktığımız maskelerimiz, ne de güzel oyuncular yapıyor bizi. Hele bir de bu işten biraz anlıyorsan manipülasyonun alasını yapma gücüne sahipsinizdir.

Etrafında sana güvenen birkaç kişi bulman yeterli. Ortaya bir tohum at. Filizlensin, büyüsün.

Herkes gerçekliğine inansın ve sen de birilerini yanına çektiğin için mutlusundur.

 –Bir adım geri çekil ve bak - işte ne kadar da aptallar.

 Senin attığın zehirli tohumlar başta seni ve sana inananları zehirledi bile.

İçlerinden birisi sana inanmadı mı, al savur onu da yerden yere.

Zaten boş laflara inanmaya meyilli, zenginliğe, şaşaya, gösterişe, meraklı bir güruh seni alkışlamaya hazır. Çünkü senin sözün geçer akçe.

Zavallı saf düşman ise her şeyden habersiz dost biliyor seni. Neden bilmesin ki? Yüzüne gülüyor, onu beğendiğini, takdir ettiğini söylüyorsun…

Ah zavallı kalp, herkesi kendi gibi açık kalple yaşadığını zannediyor.

Kalkanlarınız var mı bilmem ama, kendinizi korumak adına, bir kez daha olması gerektiğini anladım.

Oysa ki; karma, ilahi denge ne dersen de adına, mis gibi adil bir sistem işler evrende.

Gerçeklerin her zaman gün yüzüne çıkma gibi huyları vardır sevdiğim güzel bir söz…

Ne de adil bir döngünün içindeyiz, oysa bizler kıt aklımızla kıtlık bilincine takılıp kalıyoruz. Yaptıklarımızı yanımıza kar sanıyoruz, birer illüzyondan ibaret algılarımızda debeleniyoruz.

Ah

Bir bilsek…

Bir anlasak…

Birazcık düşünsek…

Ben demeden biz olabilmenin gücünü…

YORUM EKLE