HER 1 KASIM BİZE, O’NU HATIRLATIYOR

Denizli’nin tanınmış işadamlarından ve hazır beton santrallerinin duayeni; Akça Şirketler Topluluğu kurucusu Abdullah Akça, ölümünün 2’inci yılını doldurdu. Akça’nın 2’inci ölüm yıldönümünde DRT Denizli ailesi olarak onu sevgi, saygı ve rahmetle anıyoruz.

Denizli’de ilklerin öncüsü olarak bilinen işadamı Abdullah Akça 1 Kasım 2016 tarihinde hayata veda etmişti. Acıpayam İlçesi’ne bağlı Hisar Köyü’nde 1937 yılında doğan; 3’ü kız 8 evlat sahibi olan merhum Abdullah Akça, Denizli’de ‘hafriyat, hazır beton, asfalt, inşaat, otomotiv ve makine sektörlerinin’ son 43 yılına damga vuran Akça Şirketler Topluluğu’nu bugünlere taşıyan bir isim olarak tanınıyor. Bundan 2 yıl önce Denizlili duayen işadamı Abdullah Akça hayatını kaybetti. Nasıl ki tarihe yön veren, insanlığa ilham verenler varsa; Denizli içinde Abdullah Akça öyle bir isimdi... Çünkü o imkansızlıktan imkan doğurdu. Zorlu hayat şartlarında yenilmeyi değil, mücadele etmeyi seçti. Güçlüklerle dolu geçen hayatında hep nasıl daha iyi olabilirim diye düşündü. Adımları net, kararları kesindi. Kimi zaman bir kitaba konu oldu hayatı, kimi zaman da bir belgesele... O sadece duayen bir işadamı değil. İyi bir baba, iyi bir dost, iyi bir patron ve daha niceleriydi…

BİR KAMYONDAN, BİR KAMYON YÜKÜ BAŞARI ÖYKÜSÜ ÇIKTI

1970 senesiydi… 1955 model bir kamyon almışlardı. Denizli’de bir kamyon ile yapılacak birçok iş vardı elbette. Eşyalar yüklendi. Denizli’ye doğru yola çıkıldı. Büyük şehir onları yutacak mıydı, yoksa güçlerine güç mü katacaktı. Risk alıp yola çıkmışlardı bir kere… Yolculuklarının bir bölümünde bir çeşme başında durdular ve kana kana su içtiler. Sonra kamyona atlayıp yola devam ettiler. Ancak unuttukları bir şey vardı. O da ailenin çocuklarından Erol Akça idi. Çeşme başına geri döndüler ve orada unuttukları Erol Akça’yı alıp yollarına devam ettiler. Böylece Denizli maceraları da unutulmayacak bir anı ile başlamış oldu. Akça Ailesi Denizli’ye yerleşir. Ancak ilk yıllar 8 çocuklu bir aile için oldukça zor başlar. Akça Ailesi şehirdeki bu ilk yıllarında yokluk ve yaşam savaşı ile karşı karşıya kalmıştır. O günleri Neslihan Akça ise şöyle anlatıyor; "1970'de Denizli'ye geldiğimizde dikili ağacımız bile yoktu. Ben çocuklarımı okula gönderirken, yoksulluktan sabah kahvaltısı bile yaptıramıyordum. Çocuklarım bazen başkalarının verdiği yiyeceklerle karnını doyuruyorlardı. Yiyecek ekmeğimiz yoktu. 1 ölçek buğday, bize uzun süre yetiyordu. Bir tarla kiraladık ve sebze üretmeye başladık." Takvimler 1973 yılını gösterdiğinde ise kamyon ile kum taşımaya başlamışlardı. Hayat gülen yüzünü Akça Ailesine daha yeni gösteriyordu…

ABDULLAH AKÇA’SIZ 2 YIL

Ama zaman, aynı zamanda da acımasızdı… Verdiklerinin yanında götürdükleri de olacaktı elbette. Takvimler 2016 yılını gösteriyordu. Abdullah Akça yaşlılığa bağlı sebeplerden dolayı hastaneye yatırılmış, tedavi görüyordu. Hayat mücadelesini hiç bırakmayan Abdullah Amca yine de pes etmeyecekti. Yine gülümseyecekti, kendini ziyarete gelenlere, hem de ağız dolusu. Dakikalar saatleri, saatler günleri kovaladı. Bu arada yanına ziyarete gelen herkesle helalleşiyordu, Abdullah Amca… Kasım Ayı’nın ilk günüydü.. Abdullah Amca fenalaşmış, yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamamıştı. Denizli ulu bir çınarını daha kaybetmişti. Acı haber kor gibi düştü yüreklere. Acı haberi alanlar hastaneye koştu. Kimse inanmak istemedi önce. Ama doğruydu. Abdullah Akça 80 yaşında hayata veda etmişti. Biricik eşi, diğer yarısı, yol arkadaşı Neslihan Akça’nın ise içinde fırtınalar koptu. Kolay değildi elbet, bir ömre neler neler sığdırmışlardı. Acının tarifi yoktu. 1 Kasım Denizli için kara bulutların göğü kapladığı bir gün olmuştu… 2 Kasım günü Abdullah Akça son yolculuğuna uğurlandı.

Cenazesinde göz yaşları sel oldu aktı. Yüzlerce kişi vardı cenazede, çünkü Abdullah Amca sadece bir patron değil, aynı zamanda Denizli’nin babasıydı. Akça, mazlumun halinden anlar, kol kanat gererdi. O’nu sevenler bu acı günde cenazedeydi. Sadece vatandaşlar değil, tüm protokol Akça Ailesinin acısını paylaşmaya gelmişti. Cenaze törenine; Akça Şirketler Topluluğu çalışanları, Akça Ailesi üyeleri, yakınları, sevenleri, dost ve akrabaları ile Denizli siyaset ve iş dünyasından çok sayıda politikacı, sanayici ve işadamı da katıldı. Abdullah Akça’nın hiç yanından ayırmadığı eşi Neslihan Akça üzüntüsü ve rahatsız olması nedeniyle bu törenlerde bulunamadı. Çünkü Akça Ailesi’nin bir kaygısı da “Akça Öyküsünün mimarlarından olan anneleri” Neslihan Akça’yı bu üzüntü dolu veda töreninden uzak tutmaktı.. Abdullah Amca’yı kaybedeli 2 yıl oldu. Ama acısı hala taze, üzüntüsü hala derin.

Onun çileli ve başarı dolu hayatına ortaklık eden, Denizli’de ‘Hanımağa’ lakabıyla bilinen Neslihan Akça, 14 Ekim 2018’de 81 yaşında tedavi gördüğü Özel Sağlık Hastanesi’nde vefat etti. Abdullah Akça’nın 2’inci ölüm yıldönümünde; DRT Denizli ailesi olarak bizler de onu sevgi, saygı ve rahmetle anıyoruz…

HABER MERKEZİ

Güncelleme Tarihi: 01 Kasım 2018, 10:37
YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER