KUTSAL EGO

En değerli sensin… Seni kötü hissettireni yolla gitsin, seni hayal kırıklığına uğratanları hayatından hemen sil, uğraşma, sensin önemli olan, sen, sen, sen…

Yeterince duyduk mu bu sözleri?

Yeter mi?

Bence narsistliği destekleyen, bencilliği alkışlayan, yalnızlığı körükleyen mobbing cümleleri bunlar...

Bir dakika, şunda bir mutabık kalalım; eğer kimseyle geçinemiyorsan duygusal zekanda sorun var demektir:)

İnsanlar sosyal canlılardır ve asosyalliğin ve bireyselliğin teşvik edildiği, “En en en değerli sensin, gerisi paçavra” söylemleri, eninde sonunda fos çıkacak, demedi demeyin…

Paylaşmak o kadar değerli ki…

Başka hayatlara dokunmak…

                                                                              ***

Keyif almasan da acı çeksen de ihtiyacı olan çocukların, mültecilerin, karda kıyamette yolda kalanların, ömürlerinin son demlerini geçirdikleri huzur evlerindeki yaşlıların, suça itilmiş çocukların, hayata yeni adım atmak isteyen eski sabıkalıların, bir şekilde yakınında, yanında olmak…

Dünya keyif üzerine kurulu değil, ya da “Hayat kısa kuşlar uçuyor” diyerek, “vur patlasın çal oynasın haydeee” diyerek yaşanacak bir yer hiç değil.

Sorumluluklarına sahip çıkmak, bizi kötü hissettiren insanlarla da onları dinleyip anlamaya, uzlaşmaya çalışmak, kendimizi tanımak, duygu ve ihtiyaçlarımızla bağlantıda kalmak ve daha yaşanabilir dünya için kararlılıkla mücadele etmeye devam etmemiz gerekiyor.

Evet hayat öyle de böyle de geçiyor ama iz bırakmadan, oradan oraya savrula savrula, bir yerlerde bir başına “bana dokunmayan yılan bin yaşasın”cılıkla son bulması pek de anlamlı değil…

Anlamlı bir yaşam yaşamamız dileğiyle…

YORUM EKLE