MERHABA! BEN RECEP NİYAZ, BENİ HATIRLADINIZ MI?

“Bozuk çime bile soktuklarında dünyanın en mutlu insanları oluyorduk”

***

Çok iyi aile terbiyesi almış, saygılı, ağırbaşlı, çekingen, efendi bir genç kardeşimizdir. Siz oturmadan oturmaz, siz yemeğe başlamadan başlamaz, siz sormadan söylemez… İnternette arama motoruna ‘Recep Niyaz’ yazın ve çıkan ilk sonuca tıklayın… Karşınıza bu satırlar çıkacak…

***

2009 yılında Galatasaray Divan Kurulu’nda ‘bu çocuğu alın’ diye bağıranlardan tutunda, takım arkadaşlarına kadar herkes aynı şeyi söylüyor…  Ama kim bu adam…

***

2010’da, daha henüz 15 yaşında heybesini sırtına alıp ‘taşı toprağı altın şehir’ İstanbul’un yolunu tutarken neler düşlüyordu… Kimine göre yeni Alex, kimine göre Boğazın Messi’si…

***

Fenerbahçe formasıyla ilk kez 11’e çıktığında 17 yaşındaydı. Bunu Avrupa Ligi’nde oynadıkları Borussia Mönchengladbach karşılaşmasında başarmıştı. O günün üzerinden 2332 gün geçti.  O genç ‘çocuk’ sırtında 20 numarasıyla Süper Lig’in kapılarına dayandı…  Film gibi yaşantı değil mi?  Haluk Ulusoy Tesisleri’nin çim sahasına alınmayan adamdan bir şehrin umudu olmak…

***

Rize’de, Samsun’da, İzmir’de geçen sürgün yıllar sona erdi…  Ofsayta düşmeyen oyun karakteri onu bugünlere getirdi… Hikayenin sonunda evine döndü… Çocukken tuttuğunuz takımın formasını giymek ne büyük hayaldir, ‘Reco’ bunu gerçekleştirmiş ama hikayesi yarım kalmıştı…  

***

Akdeniz Oyunları’nda harikalar yaratan, Buca’yı ligde tutan, Samsun’la acı sonu yaşayan, Rize’de zirveyi gören,  İstanbul’da Anadolu yakasının en büyük umudu… Sezon başında, “Bu takımı el ele güzel günlere götüreceğiz” demişti. Belki gülenler oldu…  3 hafta sonra İstanbul’a uçaktan inecek ilk kişi belki de 24 yaşındaki bu genç adam olacak. 15 yaşında kimsesiz gittiği Boğaz’a şampiyon olarak inecek.  Belki onu hatırlamak istemeyenlere, hatırlamayanlara bir sözü mutlaka olacaktır. 

Merhaba! Ben Recep Niyaz beni hatırladınız mı?

Saygılarımla…

YORUM EKLE

banner21

banner124